مصدر

[ ع. ] (مص م.)
۱- به شک و گمان انداختن.
۲- آوردن کلمه‌ای که دارای دو معنی باشد: یکی نزدیک و دیگری دور. و ذهن شنونده ابتدا به طرف معنی نزدیک برود و سپس به معنی دور که مقصود گوینده‌است متوجه شود. ج. ایهامات.

[ ع. ] (مص م.)۱ – بر عهده کسی قرار دادن.
۲- وصیت کردن.

[ ع. ] (مص م.) در آوردن، داخل کردن.

[ ع. ] (مص م.) زایاندن، زایانیدن.

[ ع. ]
۱- (مص م.) دوست کردن، به هم پیوست دادن.
۲- (مص ل.) دوستی نمودن.

[ ع. ] (مص م.) به درد آوردن، دردمند کردن.

[ ع. ] (مص م.) به درد آوردن، به رنج افکندن.

[ ع. ] (مص م.)
۱- وحی کردن، وحی قرار دادن.
۲- اندرز دادن، سفارش کردن.

[ ع. ] (مص م.)
۱- پیوند دادن، وصل کردن.
۲- رسانیدن.

[ ع. ] (مص م.) روشن ساختن، واضح کردن.