مصدر لازم اقواء ( اِ ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- در جای خشک و خالی فرود آمدن. ۲- به پایان رسیدن توشه. ۳- نیازمند شدن. ۴- تهی دست شدن. ۵- از عیوب قافیه وآن اختلاف حرکت حذو و توجیهاست.
مصدر متعدی اقماع (اِ) [ ع. ] (مص م.) ۱- خوار کردن، حقیر گردانیدن. ۲- شکستن، مغلوب کردن. ۳- راندن، دفع کردن.