مصدر

(اِ طِّ) [ ع. ] (مص ل.) روان شدن کار، راست آمدن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
۱- نیک ستودن کسی را.
۲- تازه کردن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) دور انداختن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) کسی را طرد کردن.

(اِ فِ یا فَ) [ ع. اضافه ] (مص م.)۱ – افزودن.
۲- در دستور زبان فارسی نسبت دادن کلمه‌ای است به کلمه دیگر برای تمام کردن معنی.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) ضرر رساندن، گزند رساندن.

(اِ طِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) بیچاره شدن.
۲- (اِمص.)درماندگی.۳ – (مص م.) بیچاره کردن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
۱- سُست کردن، ضعیف کردن.
۲- دو برابر کردن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) گمراه ساختن، به بیراهه افکندن.

(اِ عَ) [ ع. اضاعه ]
۱- (مص م.) ضایع کردن.
۲- تَلَف کردن.
۳- (مص ل.) بسیار شدن آب و زمین کسی.