مصدر لازم استکبار (اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص م.) بزرگ د یدن کسی یا چیزی را. ۲- (مص ل.) تکبر کردن. ۳- خودنمایی، گردنکشی کردن.
مصدر متعدی استفاضه (اِ تِ ض ِ) [ ع. استفاضه ] (مص م.) ۱- طلب فیض کردن. ۲- عطا خواستن. ۳- فاش و م نتشر شدن خبر.