مصدر

(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) بزرگ د یدن کسی یا چیزی را.
۲- (مص ل.) تکبر کردن.
۳- خودنمایی، گردنکشی کردن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- پیشواز رفتن.
۲- پذیرفتن، پذیرش.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) میانه روی خواستن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- طلب نوشتن چیزی را کردن.
۲- نسخه برداشتن، رونوشت برداشتن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) طلب غله کردن، غله گرفتن.

(اِ تِ دَ) [ ع. استفاده ] (مص م.) نک استفاده.

(اِ تِ دِ) [ ع. استفاده ] (مص م.) سود بردن، فایده خواستن.

(اِ تِ ضَ) [ ع. استفاضه ] (مص م.) نک استفاضه.

(اِ تِ ض ِ) [ ع. استفاضه ] (مص م.)
۱- طلب فیض کردن.
۲- عطا خواستن.
۳- فاش و م نتشر شدن خبر.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) فتوی خواستن.