مصدر

ارعاء

( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص م.) رویانیدن گیاه، چرانیدن ستور.۲ – گوش دادن به سخن کسی.
۳- بخشودن.
۴- (مص ل.) شرم داشتن.

    ارغام

    ( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
    ۱- به خاک مالیدن، بینی کسی را به خاک مالیدن.
    ۲- خوار کردن.
    ۳- خشم گرفتن.

      ارفاق

      ( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
      ۱- به نرمی رفتار کردن با کسی.
      ۲- به کسی سود رسانیدن.

        پیمایش به بالا