مصدر

(اِ لُ لْ مَ ثَ) [ ع. ] (مص م.) مثل معروفی را در شعر آوردن.

(اَ دَ) (مص ل.)
۱- قیمت داشتن.
۲- شایستن، لیاقت داشتن.

(~. تَ) (مص م.) بخشیدن، تقدیم کردن.

(اُ. دَ) [ انگ – فا. ] (مص ل.) دستور دادن، امر کردن.

(اِ) [ ع – فا. ] (مص م.) هلاک کردن، نابود کردن.

(اِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) از پی درآمدن، پیروی کردن، در پی کسی رفتن.
۲- (مص م.) از پی درآوردن، سپس نشاندن، به ترک نشاندن. ؛ ~نجوم: از پس یکدیگر برآمدن ستارگان.

(اِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) همیشه بودن، ساکن و پابرجا بودن.
۲- (مص م.) رام ساختن، خاک ریزی کردن.

( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) مسرور شدن، خوشحال گشتن.
۲- (مص م) شاد کردن.

(~. دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) رجز خواندن درهنگام جنگ و خود را ستودن.

(اَ رَ دَ) (مص ل.) ترسیدن، بیم داشتن.