مصدر

ارتیاب

( اِ ) [ ع. ]
۱- ۱ – (مص م.) کسی را متهم ساختن.
۲- (مص ل.) دچار شک و تردید گردیدن، گمان داشتن.

    ارتسام

    (اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)۱ – رسم و فرمان به جای آوردن.
    ۲- نقش گرفتن، صورت پذیر شدن.

      پیمایش به بالا