مصدر

احصان

( اِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) استوار و محکم کردن.
۲- (مص ل.) نگه داشتن نَفْس از انجام کار بد.
۳- شوی کردن زن.
۴- زن گرفتن مرد.
۵- زن و مردی که به عقد دائم در آمده باشند که مرد «محصن» و به زن «محصنه» گویند.

    احتواء

    (اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
    ۱- گرد کردن، فراگرفتن از هر سوی.
    ۲- حاوی بودن، دربرداشتن.

      احراز

      ( اِ) [ ع. ] (مص م.)
      ۱- فراهم آوردن، جمع کردن.
      ۲- پناه دادن، جای دادن.
      ۳- به دست آوردن، رسیدن به چیزی.

        پیمایش به بالا