مصدر

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- گوش هاوبینی کسی را بریدن.
۲- شکنجه دادن، عقوبت کردن.

(مَ ثَ. زَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- مطلبی را به عنوان مثل نقل کردن.
۲- چیزی را به صفتی شناختن (عموماً).

(مُ فَ یا فِ نَ) [ ع. مثافنه ] (مص م.)
۱- مجالست کردن، هم زانو نشستن.
۲- یاری کردن.

(مُ بَ رَ) [ ع. مثابره ]
۱- (مص ل.) پیوسته در کاری بودن.
۲- پیشی گرفتن.
۳- تحمل رنج و مشقت.

(مِ. دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) فرمان دادن.

(~. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) درخواست رفع ظلم و ستم نمودن.

(مَ) [ ع. ] (مص ل.) بازگشت از گناه.

(مُ بِ عَ) [ ع. متابعه ] (مص ل.) پیروی و فرمانبرداری کردن.

(مَ نَ) [ ع. متانه ] (مص ل.)
۱- پایداری، استواری.
۲- سنگینی، وقار.

(مَ سَ) [ ع. ] (مص ل.) تبسم کردن.