مصدر متعدی مباثت (مُ ثَّ) [ ع. مباثه ] (مص م.) ۱- سرّ خود را نزد کسی فاش کردن. ۲- از کسی غم – خواری و اندوه گساری طلبیدن.
مصدر لازم مایه کوبی (~.)(مص ل.)تزریق مایه (واکسن) به بدن به منظور پیشگیری یا معالجه ناخوشیها، واکسیناسیون.