مصدر

(مُ سَ لَ) [ ع. مباسله ] (مص ل.) حمله کردن در جنگ.

(مُ ش رِ) [ ع. مباشره ] (مص ل.)
۱- پیشکاری.
۲- کارگزاری.
۳- همکاری.
۴- همدستی.

(مُ ضَ عّ) [ ع. مباضعه ] (مص ل.) جماع کردن، آرمیدن.

(مُ ثَّ) [ ع. مباثه ] (مص م.)
۱- سرّ خود را نزد کسی فاش کردن.
۲- از کسی غم – خواری و اندوه گساری طلبیدن.

(مُ دِ لِ یا لَ) [ ع. مبادله ] (مص م.) دو چیز را با هم عوض کردن.

(مُ حَ ثَ یا ثِ) [ ع. مباحثه ] (مص ل.) گفتگو و بحث نمودن.

(مُ دِ رَ) [ ع. مبادره ] (مص ل.)
۱- پیشی گرفتن در کاری.
۲- اقدام کردن به کاری.

(مُ) [ ع. مباراه ] (مص ل.) بری شدن از یکدیگر، بیزار شدن از هم.

(مُ سَ طَ) [ ع. مباسطه ] (مص ل.) گشاده رویی کردن

(~.)(مص ل.)تزریق مایه (واکسن) به بدن به منظور پیشگیری یا معالجه ناخوشی‌ها، واکسیناسیون.