اِصت

(~.) (اِصت.) حرف تنبیه، هلا.

(هِ رُِ)
۱- (ق.) (عا.) چون خواهند کسی را به خواری بیرون کنند، این لفظ را بر زبان رانند.
۲- (اِصت.) آواز خنده.

(اِصت.)
۱- هیاهو، شور و غوغا.
۲- فریاد و ناله ماتم زدگان.

(اِصت.) آواز سگ (خاصه سگ پیر) هفهف، عوعو.

(وَ) [ ع. ] (اِصت.) آواز سگ و گرگ و شغال ماده.

(~.) (اصت.) آواز و ناله گربه و سگ.

(کَ) (اِصت.) بانگ و فریاد ماکیان به هنگام تخم نهادن.

(قَ یا ق) [ ع. ] (اِصت.) فریاد و آواز بلند.

(~.) (اِصت.) حبابی که بر اثر جوشیدن آب به سطح آید.

(قُ قُ) (اِصت.) صدای مرغ خانگی.