صفت مرکب

(یَ یا یِ کِّ. سَ) (ص مر.) سوار یگانه، بی همتا در دلیری.

(یَ نِ) (ص مر.) فرد، تنها.

(~. نِ) (ص مر.) بی نظیر، فرد.

(~. دِ لِ) (ص مر.) موافق، بی ریا.

(~. لَ) (ص مر.)
۱- یکپارچه، یکدست.
۲- آن که همیشه بر یک وضع و حالت باشد و تغییر نکند.

(~. نَ وَ) (ص مر.) به یک طریق، بر یک منوال.

(~.) (ص مر.)
۱- تنها.
۲- بی نظیر، بی مانند.

(~. پَ رَ) (ص مر.) موحد، آن که جز خدای یگانه نپرستد.

(~. دَ دِ) (ص مر.) لجوج، خود – رأی.

(ی) (~.) (ص مر.)
۱- صمیمی، خالص.
۲- یک دست، یک نواخت.
۳- آن که پشت و روی وی یکی باشد.