ص شغل

(~. گَ) (ص شغل.) مفتی، حاکم شرع.

(نَ گَ) (ص شغل.)
۱- مطرب، آواز – خوان، خواننده.
۲- ناله کننده، نالان.

(نَ جّ) [ ع. ] (ص شغل.) درودگر، سازنده اشیاء چوبی.

(~.) (ص شغل.)
۱- بنایی که به دیوار گچ مالد و سفیدکاری و گچ بری کند. مق سفت کار، کلفت کار.
۲- صنعتگری که اشیاء ظریف سازد از قبیل تخته نرد، النگو، کیف زنانه.

(لُ. گَ) (ص شغل.) آن که لولا سازد، لولاساز.

(گِ غَ) (ص شغل.) = گل گر: بنا، گل کار.

۱ – (ص شغل.) آن که کاشی را در بنا کار گذارد.
۲- بنایی که در آن کاشی کار گذاشته شده‌است.

(غِ غَ) (ص شغل.) گلکار، بنا. گلگیر و غلیگر و گلیگر نیز گویند.

(~. گَ) (ص شغل.) کسی که آلات و ادواتی از شیشه درست کند.

(~. گَ)(ص شغل.)آن که ظرف‌های مسین را سفید کند.