(~ُ کُ لِ) (ص.) دارای شکل یا امتداد نادرست و نازیبا، کج و معوج.
(کُ رُ) (ص.) ناخوش، بستری.
(کَ) (ص.) ۱- کسی که کت سازد. ۲- درودگر، نجار.
(کَ تَ بَ) (ص.) پرخور، تنبل.
(کَ تَ بَ) (ص.) نک کتنبر.
(کُ رِ) (ص.) بی خودی، الکی، بی – اساس.
(کَ پِ) (ص.) نوعی دینار و تومان که در عهد مغول، تیموریان و صفویان متداول بود.
(کَ رِ یا رَ) (ص.) پاره پاره، دریده.
(کَ) (ص.) ناراست، کج.
(کَ) [ ع. ] (ص.) بزرگ. ج. کبراء.
