صفت

(لَ حَ) [ ع. ] (ص.) آن که در قرائت و اعراب خطا کند.

(لَ جّ رِ) (ص.) پُر سر و صدا، بی شرم.

(لَ) (ص.) آن که زبانش به هنگام سخن گفتن بگیرد، الکن.

(لَ) [ ع. ] (ص.) بسیار لج باز و یک دنده.

(لِ) (ص.) درخشان، درخشنده.

(لَ رَ یا رِ) (ص.)
۱- پاره پاره.
۲- کهنه.