صفت

(گِ مُ) (ص مر.)
۱- مُشت، پنجه جمع شده.
۲- قبضه، قبضه کمان.

(گَ دَ. بُ دِ) (ص مر.) عاصی، غیرمنقاد؛ مق. گردن داده.

(گَ)(ص فا.)۱ – چرخنده، دوار، متحرک.
۲- متغیر، متحول.

(گَ نَ دِ) (ص فا.) کسی که اداره کارها را به عهده دارد.

(گِ بُ) (ص فا.) = گردبرنده:
۱- افزار نجاران که بدان چوب‌ها را سوراخ کنند.
۲- مثقب، بیرم، برماه.
۳- دست افزاری که چرم – دوزان خیمه را بدان سوراخ کنند تا طناب از آن بگذرد.

(گِ دُ. قُ لُ بِ) (ص مر.) کوتاه و چاق.

(گَ گَ) (ص مر.) همیشه گردنده.

(~. رِ) (ص مر.)
۱- حیله گر، مکار.
۲- نمک نشناس.

(~.) (ص مر.) فریبنده، ذغاباز، محیل.