صفت

(~. سَ) (ص مر.)وزین، سنگین.

(~. قَ)(ص مر.) گران پایه، ارجمند.

(~. قِ مَ) [ فا – ع. ] (ص مر.) گران بها، پرارزش. مق ارزان قیمت.

(~. مَ) (ص مر.) نک گران سر.

(گِ) (ص مر.)
۱- کسی که بار سنگینی بر دوش دارد.
۲- درخت پُر میوه.

(~. بَ) (ص مر.) نفیس، باارزش، قیمتی.

(~. یِ) (ص مر.) گران قدر، بلند – مرتبه.

(~.) (ص مر.)
۱- سخت جان.
۲- پست، دون.

(گِ. رِ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- آن که در روز جنگ به حمله دشمن از جای نرود و ثابت قدم باشد.
۲- آرمیده، باوقار.