صفت

(گُ جَ تَ) [ په. ] (ص.) خبیث، ملعون. گجسته هم گفته می‌شود.

(گَ چِ) (ص.) کسی که نتواند روان و فصیح سخن بگوید.

(گَ یا گِ) (ص.) سایل، دریوزه گر. ؛~ی سامره کنایه از: گدای بسیار سمج. ؛ ~گشنه بسیار فقیر.

(~.) (ص.) گنده و ستبر، کلان.

(گَ تِ) (ص.)
۱- بزرگ، عظیم.
۲- درشت، کلان.

(وَ رْ س) (ص.)
۱- هرچیز خرد و ریز مانند گاورس.
۲- ریزه کاری در زرگری به ویژه در انگشتر.

(گَ) (ص.) آتش پرست، مجوس.