صفت

(مَ) (ص مر. اِمر.)
۱- آن که کاری دارد.
۲- کسی که در اداره یا مؤسسه‌ای به کار مشغول است، عضو.
۳- کارآمد، لایق.

(رَ) (ص فا.)
۱- زبان آور، چرب زبان.
۲- صاحب طرب.

(وَ) (ص فا.)
۱- آن که به کاری اشتغال دارد، کارکن.
۲- دانشجوی پزشکی که در بیمارستان به دستور سرپزشک کار می‌کند، انترن.

(وَ) (ص فا.) کاروژولنده، سرکارگر، سرعمله.

(ص مر.) پادشاه، وزیر، کاردان.

(ص فا.) چاره جو، مشکل گشا.

(شِ کَ) (ص فا.)
۱- کسی که مانع پیشرفت کار باشد.
۲- سخن چین، نمام.

(ش) (ص فا.) دانای کار، متخصص، دارای تحصیلات در حد لیسانس.

(فَ) (ص فا.)
۱- آن که دستور کار بدهد.
۲- صاحب کار.

(گُ) (ص فا.) عامل، مأمور.