صفت

(سَ) [ ع. ] (ص.) آسمانی.

(~.) [ فر. ] (ص.) چیزی که دارای ارزش و کارایی خاص خود نیست و نشانه و مظهر چیز دیگری است، رمزی، نمادین (فره).

(س مِ) [ ع. ] (ص.)
۱- زشت، ناپسند.
۲- بی حیا، پررو، ج. سماج.

(سَ مِ) [ ع. ] (ص.)۱ – بخشنده.
۲- آسان.

(سَ) [ ع. ] (ص.) جوانمرد، بخشنده.

(سَ مّ) [ ع. ] (ص.)
۱- آن که بسیار شنود (سخنان دیگران را).
۲- مطیع.
۳- جاسوس.
۴- یکی از مراتب دین مانی ؛ نغوشاک، نغوشا؛ ج. سماعون.

(سَ مّ) [ ع. ] (ص.) ماهی فروش.

(سَ) (ص.) خدمتکار، خدمتکار میخانه.

(سَ طَ یا طِ) [ ع. سلیطه ] (ص.) زن زبان دراز، زن بدزبان.

(سَ) [ ع. ] (ص.) برکشیده (شمشیر و مانند آن).