(هَ زِ) [ په. ] (ص.) ۱- بیهوده، یاوه. ۲- بیکاره. ۳- زن بدکاره.
(~. دَ) (ص فا.) بیهوده گوی، پرگوی.
(~. مَ رَ) (ص مر.) سگ ولگرد.
(~. گَ) (ص فا.) آواره، ولگرد.
(~.) (ص فا.) بیهوده گو، یاوه گو.
(هَ هَ) (ص. ق.) پاره پاره، چاک چاک.
(هَ دِ) (ص مف.) ترسیده، ترسانیده شده.
(هَ ذِ) [ ع. ] (ص.) مرد بسیار سخن و بیهوده گوی.
(هُ) [ ع. ] (ص.) ۱- سبک. ۲- مرد سبک. ۳- اسب دراز و درشت اندام. ۴- آفت، فتنه. ۵- ابر باریک.
(~.) (ص.) هراس انگیز، ترسناک.