(هِ) [ ع. ] (ص.) روشن و صاف، درخشان.
(ص.) زاغ چشم.
[ په. ] (ص.) ۱- ناتوان، ضعیف. ۲- زبون، درمانده.
[ په. ] (ص.) زائو.
(ص.) آزاد، آزاده.
(رَ) [ ع. ] (ص.) = روؤف: مهربان، مشفق.
(رَ) [ ع. ] (ص.) آن که در رأس اداره یا کاری قرار گیرد؛ بزرگ، پیشوا.
(بِ) (ص.) = زابه راه. زاو را: ۱- گرفتار، دچار دردسر، درمانده. ۲- آواره. ۳- سرگردان، معطل.
(ص.) آدم ضعیف و لاغر.
(لَ) [ انگ. ] (ص.) آرام و بدون دغدغه.
