صفت

[ تر – فا. ] (ص.)
۱- زری که در ماوراء – النهر رایج بوده.
۲- زر خالص.

(مُ) (ص.) نک خاموش.

(مِ) [ ع. ] (ص.)
۱- گمنام.
۲- بی قدر، فرومایه.

(ص.) ساکت، آرام.

(لِ) [ ع. ] (ص.) پاینده، جاوید.

(لِ) [ ع. ] (ص.) بی آمیغ، بی آلایش.

[ ع. ] (ص.)
۱- تهی.
۲- آزاد، رها.

(ص.)
۱- ناپخته.
۲- چرم دباغی نشده.
۳- بی تجربه.
۴- ناپیراسته.

(صّ) [ ع. ] (ص.)
۱- ویژه، برگزیده.
۲- منفرد، ممتاز.
۳- برگزیده قوم. ؛ ~ و عام همه افراد، افراد برگزیده و افراد عادی.

(ص) [ ع – فا. ] (ص.)۱ – ندیم، مقرب.
۲- خزینه دار.
۳- کنیزک زیبا.۴ – هرچیز نفیس.