صفت

(نَ یِّ) [ ع. ] (ص.)
۱- نور دهنده.
۲- روشن، منور.

(نُ کَ) (ص.) خدمتکار مرد، چاکر.

(نُ) (ص.) ناامید، مأیوس.

(نَ وَ)
۱- (اِ.) پیک، نامه بر.
۲- (ص.) تیزرو، تندرو.

(شَ جِ) (ص.) گوارا، نوشین.

(شَ یا شِ) (ص.)
۱- انوشه، جاوید، پایدار.
۲- خوشحال، شادمان.
۳- خوشبخت، سعادتمند.

(ص.) شیرین، گوارا.

(نَ) (ص.) تازه داماد، جوانی که تازه داماد شده.

(نُ) [ فر. ] (ص.) علوم دستوری، مانند منطق و اخلاق که مبانی آنها بر دستور و قواعد موضوعه استوار است.

(~.) (ص.) عیدی.