صفت

جلف

(جِ) [ ع. ] (ص.)
۱- سبکسر، بی خرد.
۲- احمق، ابله.
۳- میان تهی.
۴- بی ادب.

    جلنبر

    (جُ لُ بُ) (ص.) = جلمبر: آدم ژنده – پوش و ژولیده.

      جلب

      (جَ لَ) [ ع. ] (ص.)
      ۱- هر چیز فاسد.
      ۲- حقه باز.
      ۳- زن بدکار.

        جلبیز

        (جَ)
        ۱- (اِ.) کمند.
        ۲- (ص.) مفسد، غماز. جلویز و جلیز نیز گویند.

          جلاد

          (جَ لّ) [ ع. ] (ص.) مأمور تازیانه زدن یا کشتن محکومان، دژخیم.

            جف

            (جَ فَّ) [ ع. ] (ص.) خشک، بی آب، پژمرده.

              Scroll to Top