(ظَ) [ ع. ] (ص.) بسیار ستمکار.
(ظَ لِ) [ ع. ] (ص.) چابک.
(ظَ) [ ع. ] (ص.) جای سایه دار.
(~.) [ ع. ] (ص.) ۱- مظلوم، ستمدیده. ۲- بسیار ستمگر.
(ظَ) [ ع. ] (ص.) ۱- مرد بدگمان. ۲- مرد سست و ضعیف که نتوان بدو اعتماد کرد.
(ظَ) [ ع. ] (ص.) ۱- مورد اتهام واقع شده. ۲- بدگمان نسبت به دیگران.
(ظَ) [ ع. ] (ص.) پشتیبان، یاری کننده.
(ظَ) [ ع. ] (ص.) پرستم، بسیار ستم.
(ظَ فَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) پیروزمند.
(ظَ لَ مِ یا مَ) [ ع. ظلمه ~] (ص. اِ.) جِ ظالم، ؛ ستمکاران.
