(~.) [ معر – فا. ] (ص فا.) حمالی که بار مردم را با طبق حمل کند.
(~. خا) [ ع – فا. ] (ص فا.)۱ – پُر – خور. ۲- مفتخور.
(~. زَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) طبال، دهل زن.
(طَ. بَ) [ معر – فا. ] (ص مر.) چینی بندزن.
(طَ بّ) [ ع. ] (ص.) آشپز، خوالیگر.
(طَ طَ) [ ع – فا. ] (ص.) ویژگی آن که پدر و مادرش هر دو سید باشند.
(طَ بّ) [ ع. ] (ص.) ۱- سازنده (هرچه که باشد). ۲- شمشیرساز. ۳- کوزه گر. ۴- تیزهوش.
(طِ) [ ع. ] ۱- (مص م.) سنجیدن و موافق کردن دو چیز با هم. ۲- (ص.) مطابق، برابر.
(طَ بّ) [ ع. ] (ص.) طبل زن.
(~.) [ ع – فا. ] (ص فا.) فالگیر.
