صفت

شهیر

(شَ) [ ع. ] (ص.) معروف، نامدار، نامور.

    شهم

    (شَ) (ص.)
    ۱- چالاک.
    ۲- تیز فهم.

      شهریده

      (شَ دَ یا دِ) (ص مف.)
      ۱- پراکنده.
      ۲- پهن و پخش گردیده.

        شهربند

        (~. بَ)
        ۱- (اِمر.) دیوار دور شهر.
        ۲- زندان.
        ۳- (ص مر.) زندانی.
        ۴- کسی که در محاصره افتاده باشد.

          شهردار

          (~.) [ په. ] (ص فا.)
          ۱- نگه دارنده شهر.
          ۲- رییس شهرداری.

            شهره

            (شُ رِ) (ص.) مشهور، نامی، نامدار، معروف.

              شهروا

              (شَ) (ص.)۱ – پولی که ارزش حقیقی آن کمتر از ارزش رسمی آن بوده.
              ۲- زر ناخالص.

                شهلا

                (شَ) [ ع. ] (ص.) مؤنث اشهل، زنی که چشمش سیاه مایل به کبود و زیبا باشد.

                  شهرآشوب

                  (~.) (ص فا.)
                  ۱- دارنده جمال و زیبایی بسیار که در حسن و جمال فتنه شهر باشد.
                  ۲- یکی از آهنگ‌های موسیقی.

                    پیمایش به بالا