صفت

رستی خوار

(~. خا) (ص فا.)= رستی – خوارنده:
۱- روزی خوار، روزی خور.
۲- بهره برنده، متمتع.

    رستم

    (رُ تَ) [ په. ]
    ۱- (اِ.) جهان پهلوان ایران از مردم زابلستان که دارای قدرتی فوق بشری بود.
    ۲- (ص.) شجاع، دلیر، پهلوان. ؛~ و یک دست اسلحه کنایه از: تنها وسیله یا امکان موجود.

      رسا

      (رَ) (ص فا.)
      ۱- بلند.
      ۲- رسنده.
      ۳- بالغ.
      ۴- تندهوش.

        رسان

        (رَ یا رِ) (ص فا.) در ترکیب به معنی «رساننده» آید: نامه رسان، روزی رسان.

          رساننده

          (رَ یا رِ نَ یا نِ دِ) (ص فا.) کسی که چیزی یا کسی را به چیزی یا کسی دیگر برساند.

            رس

            (~.) (ص.) حریص، حریص به خوردن.

              رس

              (رُ) (اِ.)
              ۱- خاک مخصوص کوزه گری.
              ۲- (ص.) محکم، سخت ؛ ~ کسی را بالا آوردن کنایه از: او را اذیت و آزار کردن. ؛ ~کسی را کشیدن او را بی نهایت خسته کردن.

                رسام

                (رَ سّ) [ ع. ] (ص.) رسم کننده، نقاش.

                  رژیسور

                  (رِ سُّ) [ فر. ] (ص. اِ.) آن که اجرای نمایشنامه را رهبری کند؛ صحنه گردان.

                    پیمایش به بالا