صفت

(~. مَ) [ ع. ] (ص مر.) دارنده مجد و بزرگی.

(~. مَ رِ) [ ع. ] (ص مر.) صاحب مکرمت‌ها، خداوند کرم‌ها.

(~. مَ ن ْ یا نُ) [ ع. ] (ص مر.) از صفات خداوند به معنی دارنده نعمت‌ها.

(~. مَ قِ) [ ع. ] (ص مر.) صاحب منقبت‌ها، خداوند هنرها و کارهای نیکو.

(~. اَ) [ ع. ] (ص مر.) اقربا، خویشاوندان.

(ذُ لْ اِ تِ) [ ع. ] (ص مر.) دارای قدرت، مقتدر.

(~. اِ) [ ع. ] (ص مر.)
۱- خداوند احسان.
۲- صفتی است از صفات خدای تعالی.

(~. بُ حُ) [ ع. ] (ص مر.) شعری که دارای سه بحر شعری یا بیشتر باشد.