صفت

(تِ) (ص مف.)
۱- بلند شده.
۲- پدید آمده.

(ص فا.) در ترکیب به معنی «خاینده» آید، آن که چیزی را بخاید: انگشت خا، شکرخا.

(~. وَ) [ ع – فا. ] (ص مر.) تعجب – آور، شگفت انگیز.

(~. گَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) نیرنگ باز، مکار.

(~. زَ دِ) [ ع – فا. ] (ص مر.) متحیر، سرگشته.

(حَ یُ ض) [ ازع. ] (ص مر.) زنده و حاضر.