صفت

خارکش

(کُ) (ص فا. اِمر.) = خارکشنده: کفشی که روی موزه به پا کنند؛ سرموزه.

    خاثر

    (ثِ) [ ع. ] (ص.)
    ۱- بسته، دلمه شده.
    ۲- شوریده دل.
    ۳- تباه عقل گشته.

      خادر

      (دِ) [ ع. ] (ص.)
      ۱- پرده نشین.
      ۲- سست، کسل.
      ۳- متحیر، سرگشته.

        خا

        (ص فا.) در ترکیب به معنی «خاینده» آید، آن که چیزی را بخاید: انگشت خا، شکرخا.

          حی

          (حَ یّ) [ ع. ] (ص.) زنده. ج. احیا.

            پیمایش به بالا