صفت

(چِ تِ کِّ) (ص مر.) پارچه‌ای که از کناره‌های ماهوت بریده دوزند.

(چِ. کِ) (ص مر.) = چهل کلید؛ صفت جامی که درویشان با خود دارند.

(چَ دِ) (ص مف.) افشره، عصاره.

(چَ یا چِ نِ) (ص فا.)
۱- برات – نویس.
۲- قباله نویس.
۳- مستوفی.

(~. سَ) (ص فا.)
۱- قصیده سرا.
۲- شاعر.

(چَ نَ دِ) (ص فا.)
۱- کسی که مایعی را قطره قطره فرو چکاند.
۲- آلتی که آب یا مایع دیگر را چکه چکه بچکاند.

(چَ تِ یا تَ) (ص مف.) خمیده، خم شده.

(~.) (ص. اِ.) معدوم، نابود.