صفت

(~.) [ سنس. ] (ص. اِ.) چاووش، نقیب قافله.

(~.) (ص فا.)
۱- چاره کننده.
۲- علاج کننده.
۳- خدای تعالی.

(ص فا.) کسی که حیوانات بارکش را می‌راند یا با آن‌ها باربری کند.

(ص فا.)
۱- مزه چِش، کسی که اندکی از غذا را برای معلوم کردن طعم و مزه آن می‌چشد.
۲- مدیر مطبخ، حاکم آشپزخانه، توشمال.
۳- قسمت کننده طعام.

(~.) (ص مر.)
۱- دارای هر دو پوشش چادر و چاقچور.
۲- (کن) پی گیر در پوشاندن سر و روی.

(~. نِ) (ص مر.) صحرانشین، طوایفی که در یک جا ساکن نبوده، ییلاق و قشلاق می‌کنند.

(ص فا.) حقه باز، حیله گر.

(~. دَ)(ص مر.) ماهر، زبردست.