(تُ رْ یا رُ) (ص مر.) بدخو.
(تَ) [ په. ] (ص فا.) ۱- ترسنده. ۲- مسیحی.
(تَ نَ دِ) (ص فا.) آن که دیگری را بترساند.
(تُ) (ص فا.) سوزشی که بر اثر ترشح اسید معده در مری و ناحیه سینه احساس میشود.
(~.) (ص مر.) مردم خونی و بی باک و دزد و اوباش.
(تَ. مَ) (ص مر.) فاسق، فاجر.
(تَ. دَ) (ص مر.) ۱- چابک، زرنگ. ۲- ماهر. ۳- شعبده باز.
(~. دِ) (ص مر.) بانشاط، سرزنده.
(تَ. زَ) (ص مر.) خوش سخن، فصیح.
(تَ) ۱- (اِ.) بیم، هراس. ۲- (ص فا.) در ترکیب به معنی «ترسنده» آید: خداترس.
