صفت

(تَ بَ)(ص.) تباه و ضایع، از کار افتاده.

(تَ بَ رُّ) [ ع. ]
۱- (مص م.) مبارک شمردن.
۲- برکت یافتن.
۳- (ص.) هر چیز مبارک و خوش یمن.

(تَ) [ په. ] (ص.) فاسد، ضایع.

(یِ) [ ع. تالیه ] (ص.) مؤنث تالی. ج. توالی.

(مّ) [ ع. ] (ص.) تمام، کامل.

(مِ) [ ع. ] (ص.) خرمافروش.

(گُ) (ص.) سرتراش، حجام. توانگو و تونگو نیز گویند.