صفت

ندیمه

(نَ مِ یا مَ) [ ع. ندیمه ] (ص.) مؤنث ندیم.

(نَ) [ ع. ] (ص.) ترساننده، بیم دهنده.

(نَ بَ) (ص مر.) تازه به دوران رسیده، بی اصل و نسب.

(نَ) (ص.)
۱- فرومایه.
۲- نادان.

(نَ دّ) [ ع. ] (ص.) حلاج، پنبه زن.

(نَ یا نُ خُ) (ص.) ابتدا، آغاز.

(نَ) (ص مر.) کسی که شکار را به طرف صیاد می‌راند، شکارانگیز.

(نَ) (ص مر.) شکارچی، صیاد.

(~. زَ) (ص فا.) شکارچی، صیاد.

(نَ) [ ع. ]
۱- (اِ.) شانه، مشط.
۲- ناله، فریاد.
۳- (ص.) لاغر کرده، لاغر شده (شتر).
۴- تراشیده شده، منحوت.
۵- نامرغوب، نابکار.