صفت

پخچ

(پَ)
۱- (اِمص.) ضعیف شدن.
۲- رنجور و غمگین شدن.
۳- (ص.) پژمرده.
۴- ناقص.

    پخس

    (پَ)۱ – (اِمص.) ضعیف شدن.
    ۲- رنجور و غمگین شدن.
    ۳- (ص.)پژمرده.
    ۴- ناقص.

      پخش

      (پَ) (ص.)
      ۱- پهن، پخت.
      ۲- پراکنده، پاشیده.
      ۳- منتشر.

        پچل

        (پِ چَ) (ص.)
        ۱- شلخته.
        ۲- کثیف، پلید. بچل، چپل و پچول نیز گویند.

          پخ

          (پَ) (ص.) چیز پهن و صاف که لبه آن گرد باشد و تیزی نداشته باشد.

            پخته

            (پُ تِ) (ص مف.)
            ۱- رسیده.
            ۲- تمام، کامل.
            ۳- باتدبیر، آزموده.

              پیمایش به بالا