(~.) (ص فا.) ۱- پینه دوز. ۲- تن – پرست.
(~. دِ) (ص مر.) ۱- آب زیرکاه، ناقلا. ۲- بی شرم.
(زَ) (ص مر.) ۱- آن که به پارسی سخن گوید. ۲- فصیح، بلیغ.
(ص.) ۱- پاک دامن، زاهد. ۲- ایرانی. ۳- عارف، دانشمند.
(چِ. چِ) (ص مر.) پاره پاره، لخت لخت.
(ص.) پیرمرد.
(ص.) پاره، قطعه.
(ص مر.) آن که نگهداری آرد نانوایی با اوست.
(~.) (ص مر.) کنایه از: آدم مردم آزار و مزاحم.
(دَ. هَ)(ص مر.)۱ – بی اصل، بی اساس. ۲- معلق، بلاتکلیف.