صفت

بیخو

(خُ یا خَ) (ص مر.) زمینی که از علف و گیاهان هرزه پاک شده باشد.

    بیدار

    (ص.)
    ۱- کسی که در خواب نباشد؛ مق خوابیده.
    ۲- آگاه، هوشیار.

      بیچاره

      (رِ) (ص.)
      ۱- شخصی که دچار وضع بدی شده‌است.
      ۲- شخص ناتوان و درمانده، بی نوا.

        پیمایش به بالا