صفت

[ تر. ] (ص. اِ.) = باجناغ: دو مردی که با دو خواهر ازدواج کرده باشند، هم ریش.

(تَ رِ بِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) مجرب، کاردان.

(بِ) (ص مر.) باج گیر، کسی که به سبب زور و نفوذ خود از دکان دارها و غیره وجوهی اخذ کند.

(شَ مَ) (ص. اِ.)
۱- کنایه از: شخص درشت اندام و دارای رفتار خشن و بی ادبانه.
۲- لوطی، جاهل.

(بُ لْ حَ ئِ) [ ع. ] (ص مر.)
۱- آستانه رفع حاجت‌ها.
۲- لقب حضرت موسی ابن جعفر امام هفتم شیعیان.
۳- لقب حضرت عباس ابن علی برادر امام حسین (ع).

(بِ دَ) (ص مر.) چیزی که با ذوق و سلیقه جور دربیاید.

(~ُ رَ) (ص مر.)
۱- گلگون.
۲- زیبا و قشنگ.

(پِ رِ) [ فا – فر. ] (ص مر.) باآبرو، بااعتبار، دارای شخصیت.

(اُ بُ هَّ) [ ع – فا. ] (ص مر.) باشکوه، باجلال.