صفت

نامویه

(یِ) (ص. اِ.) زنی که یک شوهر بیشتر ندیده باشد.

    نامجو

    (ی) (ص فا.)
    ۱- کسی که در پی آوازه، نیک است.
    ۲- دلیر، شجاع.

      نامبارک

      (مُ رَ) [ فا – ع. ] (ص.)
      ۱- نحس، شوم.
      ۲- نفرت انگیز.
      ۳- بدبخت، بداقبال.

        پیمایش به بالا