(کِ یا کَ) (ص.) ۱- فرومایه، پست. ۲- ناجوانمرد.
(~. گُ) (ص مر.) خوشبو، معطر.
(فَ) (ص.) ۱- بیهوده، بی نتیجه. ۲- بدعاقبت.
(فَ) (ص.) یاغی، سرکش.
(فَ هِ تِ) (ص مف.) بی ادب، بی تربیت، بدخو.
(بِ) [ فا – ع. ] (ص.) ۱- اندک، حقیر. ۲- آن که قابلیت و استعداد ندارد.
(طِ ق) [ ع. ناطقه ] (ص.) مؤنث ناطق، نیروی نطق و بیان.
(عِ) [ ع. ] (ص.) ۱- فراوان، فراوان نعمت. ۲- نرم، لطیف.
(شُ) [ فا – ع. ] (ص.) کسی که ناخشنود است یا به وضعی اعتراض ناروا دارد.
(شَ) (ص فا.) ۱- بی صبر، بی حوصله. ۲- عاشق، دلباخته. ۳- (ص.) به عجله، شتاب. مق شکیبا.
