(اَ لَ) [ ع. ] (ص.) گوش بریده.
(اَ صَ مّ) [ ع. ] (ص.) کر، ناشنوا. جِ صم.
(اَ هَ) [ ع. ] (ص.) موی سرخ به سفیدی آمیخته، میگون.
( اُ ) [ ع. ] (ص.) ۱- عالم به اصول فقه. ۲- در فارسی قانونمندی، از روی قاعده.
(اَ لَ) [ ع. ] (ص تف.) ۱- نیکوتر، نکوکارتر. ۲- شایسته تر.
(اَ وَ) [ ع. ] (ص تف.) صواب تر، درست تر، راست تر.
(اَ فَ) [ ع. ] (ص.) زرد، زردرنگ.
(اَ عَ) [ ع. ] (ص تف.) دشوارتر، صعب تر.
(اَ غَ) [ ع. ] (ص تف.) خردتر، کوچکتر.
(اَ فا) [ ع. ] (ص تف.) صافی تر، روشن تر، ناب تر.
