صفت

( اَ ) [ ع. ] (ص.) تاس، کسی که موهای جلو سر وی ریخته باشد.

(اَ لَ) [ ع. ] (ص.) گوش بریده.

(اَ صَ مّ) [ ع. ] (ص.) کر، ناشنوا. جِ صم.

(اَ هَ) [ ع. ] (ص.) موی سرخ به سفیدی آمیخته، می‌گون.

( اُ ) [ ع. ] (ص.)
۱- عالم به اصول فقه.
۲- در فارسی قانونمندی، از روی قاعده.

(اَ فَ) [ ع. ] (ص.) زرد، زردرنگ.