(لَ) (ص.) آن که زبانش به هنگام سخن گفتن بگیرد، الکن.
(لَ) [ ع. ] (ص.) بسیار لج باز و یک دنده.
(لَ رَ یا رِ) (ص.) ۱- پاره پاره. ۲- کهنه.
(لِ) (ص.) درخشان، درخشنده.
(لَ) (ص.) لبالب، پر.
(لَ بِ) [ ع. ] (ص.) ۱- زیرک، ماهر. ۲- چرب زبان.
(لَ) [ ع. ] (ص.) شیردار (میش، شتر)، ج. لبان. لبن، لبائن.
(لَ) [ ع. ] (ص.) خردمند، دانا.
[ فر. ] (ص.) = لائیک: غیرمذهبی.
(یُ رَ) [ ع. ] ۱- (جمله فعلی) خوانده نمیشود. ۲- (ص.) ناخوانا، غیرقابل خواندن.
