صفت

مشید

(مَ) [ ع. ]
۱- (اِمف.) برافراشته، بلند.
۲- (ص.) استوار، محکم.

    مشنگ

    (مَ شَ) (ص.)
    ۱- دزد، راهزن.
    ۲- کسی که عقل درست و کامل نداشته باشد.

      مشهر

      (مُ هَّ) [ ع. ]
      ۱- (اِمف.) مشهور ساخته، معروف شده.
      ۲- (ص.) واضح، آشکار.

        مشک سا

        (ی) (~.) (ص فا.)
        ۱- آن که مشک را بساید.
        ۲- کنایه از: معطر.

          مشکبار

          (مُ) (ص فا.)
          ۱- چیزی که از آن مشک ببارد.
          ۲- کنایه از: معطر.

            مشکل پسند

            (~. پَ سَ) [ ع – فا. ] (ص.) کسی که به سختی انتخاب می‌کند و می‌پسندد.

              پیمایش به بالا