سیوارتیر
(اِ.) از آهنگهای موسیقی قدیمی.
(سُ) [ تر. ] (اِ.)
۱- زاد و توشه.
۲- خواربار و علوفه که از روستاهای سر راه برای عبور لشکر یا موکب خان گرد میآوردند.
(~.) [ تر – مغ. ] (اِ.) عواید زمینی که به جای حقوق یا مستمری به اشخاص میبخشیدند؛ ج. سیورغالات.
(~.) (اِمص.) حرکتی که ضمن آن بدن از پاها تا زیر سینه روی زمین است و شخص با بلند کردن سر و سینه و فشار دو دستش روی زمین خود را جلو میکشد.
[ فر. ] (اِ.) سمنت، جسمی به صورت گرد که از مصالح مهم ساختمانی به شمار میرود که مخلوطی از خاک رس و سنگ آهک است که در کورههای مخصوص ساخته میشود، مخلوط آن با آب و ماسه پس از مدتی کم مانند سنگ سخت میشود.