اسم

سیر

[ په. ] (اِ.) گیاهی است از تیره سوسنی‌ها، علفی و پیازدار که شامل برگ‌های باریک دراز است. قسمت مورد استفاده آن همان قسمت غده‌های زیرزمینی وی است. برای سیر در تداوی اثر ضدعفونی کننده و اشتهاآور و ضد کرم و کم کننده فشار خون ذکر شده‌است. به علت وجود ماده گوگرددار در اسانس سیر بوی بدی از آن استشمام می‌شود. ؛ ~در لوزینه نهادن کنایه از: فریب دادن. ؛ از ~تا پیاز کنایه از: همه چیز، تمام یک مطلب با جزییات آن.

    سیبل

    (اِ.) [ فر. ] قطعه‌ای از تخته یا مقوا که برای تیراندازی هدف قرار دهند؛ نشانه، هدف.

      سیبه

      (بَ) [ مغ. ] (اِ.) دیواری از چوب و علف دور قلعه و شهر.

        سیتو

        (تُ) [ انگ. ] (اِ.) سازمان پیمان آسیای جنوب غربی یا پیمان مانیل. این پیمان در سال ۱۹۵۴ بین دولت‌های امریکا، استرالیا، بریتانیا، پاکستان، تایلند، فرانسه، فیلیپین و نیوزلند در مانیل پایتخت فیلیپین بسته شد. هدف این پیمان همکاری اقتصادی و نظامی بوده‌است.

          سیتوپلاسم

          (تُ پِ) [ فر. ] (اِ.) بخشی از سلول که در اطراف هسته قرار دارد، سفیده یاخته، میان یاخته (فره).

            سیج

            (سَ یا س) (اِ.) مویز، انگور خشک شده.

              سیچقان ئیل

              [ تر. ] (اِمر.) سال موش، نخستین سال از دور دوازده ساله ترکان و قبچاقیان و اویغوران. پس از استیلای مغول دوره دوازده ساله ترکان در ایران رواج یافت. این ترتیب در میان ترکان آسیای مرکزی از قدیم معمول بوده و سال مذکور از این قرار است:
              ۱- سیچقان ئیل (سال موش).
              ۲- اورئیل (سال گاو).
              ۳- بارس ئیل (سال پلنگ).
              ۴- توشقان ئیل (سال خرگوش).
              ۵- لوی ئیل (سال نهنگ).
              ۶- ئیلان ئیل (سال مار).
              ۷- یونت ئیل (سال اسب).
              ۸- قوی ئیل (سال گوسفند).
              ۹- پیچی ئیل (سال گوسفند).
              ۱۰ – تخاقوی ئیل (سال مرغ).
              ۱۱ – ایت ئیل (سال سگ).
              ۱۲ – تنگوزئیل (سال خوک).

                سیاه گوش

                (اِمر.) جانوری است گوشت خوار شبیه شغال با پوستی قهوه‌ای و گوش‌های منگوله‌ای، معمولاً به دنبال شیر حرکت می‌کند تا بازمانده غذای او را بخورد.

                  پیمایش به بالا