اسم

سیاه چادر

(دُ) (اِمر.) چادر سیاه، خیمه‌هایی تیره رنگ که صحرانشینان و دامداران در صحرا برای خود برپا می‌کنند. سیاه خیمه و سیاه خانه نیز می‌گویند.

    سیاه درخت

    (دِ رَ) (اِمر.)
    ۱- درختچه‌ای از تیره عناب‌ها که برگ‌هایش در شاخه‌های جوان متقابل و دندانه دار است. گل‌هایش خوشه‌ای و به رنگ زرد مایل به سبز است. میوه این گیاه به بزرگی یک نخود و طعمش تلخ و نامطبوع است. از میوه آن شیره‌ای به نام شیره نرپرن می‌گیرند که مسهلی است قوی.
    ۲- درختی که میوه دهد؛ بارور.

      سیالخ

      (سَ لِ) (اِ.)
      ۱- خارخسک.
      ۲- خارخسک مانندی سه پهلو که از آهن می‌سازند و بر سر راه دشمن و اطراف قلعه‌ها می‌ریختند.

        سیان

        (سَ) (اِ.) عشقه، گیاهی که به درخت پیچد.

          سیانور

          [ فر. ] (اِ.) نمک اسید سیانیدریک، سمی است خطرناک که برای ساختن مواد حشره کش و نیز در آبکاری برقی به کار می‌رود.

            سیاه

            [ په. ]
            ۱- (ص.) آن چه به رنگ زغال است. متضاد سفید.
            ۲- تیره، تاریک.
            ۳- (اِ.) رنگ زغال.
            ۴- کسی که پوستش سیاه باشد، سیاه پوست.
            ۵- حبشی.
            ۶- شوم، بدیمن. ؛ ~بازار بازاری که در آن قیمت اشیا را بیش از قیمت اصلی و رسمی خرید و فروش کنند.

              سیاه پوست

              (اِمر.) هر یک از افراد یکی از چهار گروه بزرگ نژادهای انسانی، بومی قاره آفریقا که پوستی تیره، موهای مجعد و لب‌های کلفت برآمده دارند.

                پیمایش به بالا