اسم

سنگاب

(~.) (اِمر.) ظرف بزرگ آب از جنس سنگ که در مساجد و جاهایی مانند آن قرار می‌دادند.

    سنگدان

    (~.) (اِمر.) بخشی از لوله گوارش پرندگان و بسیاری از مهره داران که دارای الیاف ماهیچه‌ای قوی و سخت است جهت خرد کردن مواد غذایی.

      سنگدوله

      (~. لِ یا لَ) (اِمر.) گردباد، اعصار. سنگر (سَ گَ) (اِ.) پناهگاه، پناهگاهی به شکل گودال در زمین یا دیواری ساخته شده از سنگ و کیسه‌های پُر از شن.

        سنگسار

        (سَ) (اِمر.) محکومی که او را تا کمر در خاک فرو می‌کردند و آن قدر با سنگ بر سر و رویش می‌کوفتند تا بمیرد.

          سنگک

          (سَ گَ) (اِ.)۱ – نانی که بر روی سنگ -‌های خردوداغ در داخل تنور می‌پزند.۲ – سنگ کوچک.
          ۳- تگرگ.
          ۴- ژاله.

            پیمایش به بالا