اسم

(سُ عَ) [ ع. سرعه ]
۱- (مص ل.) تند رفتن.
۲- (اِمص.) تندی.

(سَ عَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) نقش و نشانی است که در حاشیه قرآن کنند به جهت تعیین هر ده آیه.

(~. سَ) (اِمر.) راهرو.

(~. لَ) [ فا – فر. ] (اِمر.) سرپوشی که در انتهای فوقانی سیلندرها قرار می‌دهند.

(~.) (اِمر.)
۱- نوک شاخه درخت.
۲- شاخه باریک و نازک.
۳- نوک شاخ حیوان.
۴- گلاویز شدن دو کشتی گیر با هم.

(س رِ) (اِمر.) پرده‌ای که در شب زفاف پیش عروس آویزند.

(~. رِ تِ یا تَ) (اِمر.)
۱- سرنخ.
۲- اطلاع، آگاهی.

(~. زَ) (اِمر.) مرز و بوم.